Informacje ogólne

Każda maszyna i urządzenie jest źródłem drgań wynikających z sił dynamicznych działających impulsowo (uderzenia) lub okresowo zmiennie (będących skutkiem niewyważenia wirujących elementów).
Drgania te przenoszą się na budynki i ich otoczenie. Zbyt duże drgania mogą stanowić zagrożenie dla elementów konstrukcyjnych budowli, mogą wpływać niekorzystnie na pracę innych urządzeń, a mogą być również szkodliwe dla zdrowia ludzi.
Zmniejszenie tego szkodliwego oddziaływania może się odbywać dwiema metodami:

1. Ustawienie urządzenia na fundamencie, przy czym skuteczność tego rozwiązania rośnie wraz ze wzrostem masy fundamentu.
2. Ustawienie urządzenia na wibroizolatorach.

Ustawienie urządzenia na odpowiednio dużym fundamencie jest z reguły rozwiązaniem znacznie droższym, a ewentualna zmiana jego lokalizacji pociąga za sobą konieczność wykonania kolejnego fundamentu. Przy ustawieniu urządzenia na stropie, zastosowanie ciężkiego fundamentu bywa z reguły niemożliwe.
Zadaniem wibroizolatorów, które są elastycznym elementem pośrednim pomiędzy urządzeniem a podłożem, jest znaczne zmniejszenie sił dynamicznych przenoszonych na podłoże.
Dla urządzeń o drganiach wymuszonych okresowo zmiennych, jako wskaźnik efektywności określany jest współczynnik przenoszenia (T), będący ilorazem amplitudy siły przeniesionej na podłoże (F_p) i amplitudy siły wymuszającej (F_o). Wylicza się go z następującej zależności:

W praktyce często posługuje się wskaźnikiem skuteczności wibroizolacji (η) wyrażonym w %.

Częstość drgań własnych układu posadowionego na wibroizolatorach (f) wyznacza się z następującej zależności:

- ugięcie statyczne wibroizolatorów (cm)
Jeżeli dla rozpatrywanego układu chcemy osiągnąć założony wskaźnik skuteczności wibroizolacji (η), ugięcie statyczne wibroizolatorów można wyliczyć z zależności:

Zalecane wielkości ugięć statycznych dla poszczególnych typów wibroizolatorów zestawiono w poniższej tabeli: